trök nao: "columns"

'ne zalige

Idder jaor waere 't d'r minder. De kers- en nuujjaorskaarte die door mien brevebös litsje. Noe is det proces al get langer ane gang, mer det kump ómdet se gaondjeweg op 'ne laeftied kums det 'n vurrige generatie aan 't oetsjterve is. De meiste omes en tantes wovan se troew idder jaor zalige kersdaag en 'n gelökkig nuujjaor kreegs gewunsj, zeen d'r neet mieër. Womit vreuger 'n ganse deur vol hóng, krieg ich noe nog amper 'n sjpegel vol.

Det 't d'r de lèste jaore sjteeds minder waere, haet dao aevel nieks mit van doon. Mien brevebös is mit de tied mitgegange. Die kleppertj neet mieër, die luuëtj zich allewiel mit 'n pingelke huuëre. En móch ich 'ns neet achter de computer zitte, den luuëtj 'n riedeltje van mien mobieltje mich wete det d'r pos veur mich is. Ich hoof zoeëgaar neet thoes te zeen óm oppe huuëgdje te blieve waem mich mit zien of häör bèste winse besjtiktj.

Wie anges is 't bie mien moder die sjtiekem oppe hóngerd aan geit. Die is nog van 'n generatie die zich nieks electronisch luuëtj sjikke. Naeve 'ne beeldegroep wo idder jaor 'n bietje mieër gips zichbaar wurtj en qua laeftied neet väöl veur häör óngerduit, sjtuit de taofel vol mit zalige handjgesjreve winse. Wie ich ze mit de Kers zoog sjtaon mós ich aan mien deur dinke. Mer ómdet v'r neet achter- mer veuroet gaon, wins ich uch 'n zalig 2017.

© jan sjure, 28 december 2016