trök nao: "columns"

't kofsjeep

Op miene vurrige druimentaere kreeg ich get sjoeën e-pöskes toegesjik. De boeëdsjap woor bliekbaar good euvergekómme. Óm eur geheuge op te frisse, 't ging allemaol euver wie lestig 't allemaol waal neet is óm Nederlands te lieëre es 'n anger taal oppe paplaepel haet gelaege. Num noe 'ns 'n waord wie 'medemens'. Dao kums se drie kieër 'n 'e' in taege en drie keer weite v'r van ózze paplaepel wie v'r die drie keer anges mótte oetsjpraeke. 'Medemens', 't oetsjpraeke geit ós mer get mekkelik aaf.

Net wie allewiel hieël get nuuj landjgenoeëte zich 't Nederlands eige mótte make, mós ich dao aan geluive wie ich es boeksebäömke nao de bewaarsjoeël ging. Op miene paplaepel loog de modertaal die ich thoes huuërdje. Dao mós ich opins 'maakte' en 'lachte' zègke wo ich toet den 'maakdje' en 'lachdje' zag. 'n Paar jäörkes later oppe leger sjoeël wórt mich 't kofsjeep oetgelag.

Wiewaal ich det sjeep nog noeëts door mien Limburgse waordesjat hej huuëre vare, sjtuit mich neet mieër bie d'r meujte mit gehadj te höbbe. 't Ging es van eiges. In mien waekelikse uurkes Nederlands veur vluchtelinge koom 't kofschip weer 'ns veurbie. Ich kós d'r neet aan naeve. Aan 't waord 'aezelsbrökske' höb ich mich mer neet gewaogdj, dao kós ich mit 'regel' mekkelik ómhaer. 't Kofsjeep liek den waal lestig, 't is aevel nog altied mekkeliker oet te lègke es 'n rubberbuuëtje. Det zal mich vanzelaevesdaag nemes kinne verduutsje.

© jan sjure, 5 april 2017